Ailede maligniteli bir çocuğun bulunması tüm ailenin yaşamını etkilemektedir. Tedavilerin başarı oranı son 40 yılda elde edilen olumlu gelişmeler sonrasında umut verici olsa da, hastalık ve tedavi süreci çocuk, ailesi ve tedavi ekibi için birçok psikolojik sorunu da beraberinde getirmektedir. Tanı aşamasından sonra ailelerde ve hastalarda birçok duygusal tepkiler görülmektedir. Tedavi ekibinin bunlara karşı duyarlı ve hazırlıklı olması çok önemlidir. Doktorların ailelere ve çocuk/ergenlere tanının ne olduğu, tedavi süreci ve gidiş hakkında onların anlayabilecekleri bir dilde bilgi vermeleri gerekmektedir. Tedavi süresince aile ve arkadaş ilişkilerinin desteklenmesi, çocuğun sağlığı elverdiğince okulla bağının sürdürülmesi, hastane koşularıın çocuk/ergen dostu olarak düzenlenmesi, hasta ve yakınlarıyla doğrudan açık iletişim kurulması yaşanacak kaygı ve çaresizlik duygularını azaltabileceği gibi işbirliğini de arttırmaktadır. Çocuk/ergen, aile ve tedavi ekibinin ortaya çıkabilecek duygularla baş edebilmeleri ve tedavi ekibinde görülecek olası tükenmişlik duyguları için Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı birimleri ile işbirliği yararlı olacaktır.
